Jan, mijn vriend

en ik kan niet slapen
want het is te veel
het is te veel voor mij
gij zijt te veel voor mij gij
en als ik in slaap val dan word ik wakker ‘s nachts
omdat ik denk dat ik de bel hoor
en dat gij aan de deur staat
met uw fiets aan uw zij
en uw wangen rood
kan ik bij u blijven vannacht
ja ge kunt bij mij blijven slapen
ik wil altijd bij u slapen
en dan loop ik naar beneden en er staat niemand
alleen de wind die met de bomen speelt
en die vraagt mag ik binnenkomen
en ik zeg kom wind kom binnen
ik ben zo alleen
ik kan best wat lucht gebruiken

In deze voorstelling blikt Bruno terug op zijn jeugd en op de jongen Jan, die een onuitwisbare indruk op hem naliet. Jan was een onvoorwaardelijke vriend. Bruno neemt je mee naar de donkere gedachtewereld en het relaas over Jan, zijn vriend.

‘Jan, mijn vriend’ is een indringende monoloog van Raven Ruëll, geïnspireerd op het boek van Peter Pohl.

Tekst: Raven Ruëll, naar verhaal van Peter Pohl. Regie: Raven Ruëll. Spel: Bruno Vanden Broecke. Vorm: Michiel Van Cauwelaert. Techniek: Gert Van Hyfte. Foto: Koen Broos. Productie: De Speelman. Warme dank aan Bronks.